💧 Zpav Czy Trzeba Płacić Wstecz

ZPAV jest jedyną działającą w Polsce organizacją zbiorowego zarządzania prawami producentów fonogramów i wideogramów muzycznych. By pełnić tę rolę, ZPAV musiał otrzymać stosowne zezwolenie Ministra Kultury – pierwsze w 1995 roku, odnowione w 1998 roku i w 2003 roku, ze względu na zmieniające się zapisy ustawy o prawie 12%. 11 128. 22 256. 1335 zł 40 gr i 16% od nadwyżki ponad 11 128 zł. 22 256. 3115 zł 90 gr i 20% od nadwyżki ponad 22 256 zł. Czy od darowizny od członka rodziny trzeba płacić podatek? Zależy to m.in od jej wartości. W październiku 2022 r. weszły w życie zmiany. W tym postępowaniu sąd nie będzie badał, czy pozostały jakiekolwiek niezaspokojone potrzeby dziecka, lecz powinien po prostu dokonać rozliczenia wydatków na dziecko, które czynione były tylko przez jednego z rodziców. Zaległych alimentów można żądać co do zasady za okres nie dłuższy niż 3 lata. W skrajnych przypadkach niepłacenie ZUS lub podatków może prowadzić do kary pozbawienia wolności. Choć sam fakt posiadania zadłużenia w ZUS czy US nie stanowi podstawy do pozbawienia wolności, to taki stan rzeczy zmienia postanowienie o zatrzymaniu lub wydanie przez sąd wyroku. W związku z tym limit dla 2023 roku prezentuje się następująco: Oprócz nieprzekroczenia powyższego limitu sprzedaży/wynagrodzenia należy spełnić dodatkowe wymogi: być zarejestrowany przez naczelnika urzędu skarbowego jako podatnik VAT czynni - przez okres 12 miesięcy począwszy od miesiąca, w którym dokonana została rejestracja. Jeśli nie chcemy płacić tantiem organizacjom takim jak ZAIKS, STOART, ZPAV musimy zaopatrzyć się w tzw. "muzykę bez zaiks". Muzyka bez opłat ZAIKS, STOART, ZPAV To muzyka, której autorzy nie podpisali umowy z organizacjami zbiorowego zarządzania prawami autorskimi na ochronę ich dzieła. Jeśli takiej próby nie było, sąd może poprosić o wyjaśnienie, dlaczego tak się stało. Nie jest ważne, czy wezwanie do zapłaty nazwiesz przedsądowym, czy ostatecznym – w tym przypadku dla sądu nazewnictwo nie ma znaczenia. Będzie ono ważne również wtedy, gdy w Twoim imieniu wysłał je pełnomocnik procesowy (art. 91 pkt 1 kpc). W przypadku, gdy odtwarzamy muzykę w lokalu, np. sklepie, lokalu czy zakładzie fryzjerskim, jesteśmy zobligowani do rozliczenia się z autorem. Najczęściej wykonawców utworów muzycznych reprezentują stowarzyszenia, które zajmują się pobieraniem opłat w ich imieniu. Do najbardziej znanych należą: ZAIKS, ZPAV, STOART oraz SAWP. Najdroższy jest trzeci plan – premium. Należy płacić za niego 52 zł co miesiąc. Decydując się na ten pakiet, otrzymujemy możliwość oglądania filmów i seriali w tym samym czasie na czterech urządzeniach i to w jakości Ultra HD. Na ten plan często decydują się rodziny lub grupy znajomych, którzy współdzielą konto na Netflix. ZPAV przyznaje certyfikaty sprzedaży, tj. złote, platynowe i diamentowe płyty dla najlepiej sprzedających się w Polsce wydawnictw muzycznych. Związek Producentów Audio-Video, ZPAV – polskie stowarzyszenie producentów fonogramów i wideogramów zarejestrowane 11 lipca 1991 roku[2], Grupa Krajowa Międzynarodowej Federacji Przemysłu WPHUB. emerytury. + 5. oprac. KKG. 09-02-2023 08:08. ZUS wypłaci pieniądze za trzy lata wstecz. Warto pospieszyć się z wnioskiem. Osiągnąłeś wiek emerytalny dwa-trzy lata temu, ale nadal Jeden z naszych czytelników zwrócił uwagę na ważne zmiany, które właśnie wchodzą w życie. „Od stycznia weszły w życie nowe przepisy unijne, według których platformy e-commerce typu OLX, Vinted czy Allegro będą raportować do Urzędu Skarbowego obroty użytkownika ze sprzedaży przedmiotów. jq7kMf. Korzystanie w firmie z pojazdów, czy to będących w majątku przedsiębiorstwa, czy pojazdów prywatnych, czy używanych na podstawie umowy leasingu, jest dziś powszechne. Jednak zdarza się, że przedsiębiorca czasowo nie może używać pojazdu firmowego, który ulegnie wypadkowi lub kolizji drogowej i wymaga naprawy. Wówczas może podjąć się wynajmu samochodu zastępczego z polisy OC sprawcy, a gdy takie rozliczenie mu nie przysługuje, może wynająć pojazd zastępczy na własny koszt. Niezależnie od rodzaju finansowania wynajmu pojazdu warto wiedzieć, w jaki sposób następuje rozliczenie samochodu zastępczego w kosztach i w jakiej wysokości można odliczyć podatek VAT od wydatków poniesionych na samochód zastępczy. Rozliczenie samochodu zastępczego w kosztach Wydatki eksploatacyjne poniesione na samochód zastępczy, takie jak zakup paliwa, opłaty za parking czy opłaty za przejazdy autostradą mogą stanowić koszt uzyskania przychodu, jeżeli zostały poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów oraz nie zostały zawarte w katalogu wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów (art. 23 ustawy o PIT). Warunkiem jest również, aby wydatki zostały prawidłowo udokumentowane, np. fakturą VAT czy rachunkiem, natomiast pojazd był używany w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Od 2019 roku, aby wydatki związane z bieżącym użytkowaniem samochodu osobowego mogły stanowić koszt w pełnej wartości, pojazd musi być wykorzystywany wyłącznie w działalności. Wykluczenie użytku w celach prywatnych możliwe jest poprzez prowadzenie ewidencji przebiegu pojazdu. Jeżeli jednak samochód ten będzie użytkowany w celach mieszanych (zarówno prywatnie jak i w działalności), koszty należy księgować w limicie 75%. Natomiast wydatki na samochód osobowy z tytułu umowy leasingu, najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze księgowane są w KPiR zgodnie z limitem 150 000 zł, tj.: w pełnej wartości, jeżeli wartość samochodu nie przekracza 150 000 zł, w takiej proporcji, w jakiej kwota 150 000 zł pozostaje do wartości samochodu osobowego, jeżeli wartość samochodu przekracza wskazany limit. Jeżeli samochód zastępczy jest samochodem ciężarowym, odliczenie 100% wszystkich kosztów z nim związanych możliwe jest, jeżeli jest to pojazd: o masie całkowitej przekraczającej 3,5 tony, mający jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą: klasyfikowany na podstawie przepisów o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van bądź z otwartą częścią przeznaczoną do przewozu ładunków, posiadający kabinę kierowcy z jednym rzędem siedzeń i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu, specjalny (zgodnie z art. 5a ustawy o PIT). Potwierdzeniem spełnienia powyższych wymagań jest: dodatkowe badanie techniczne przeprowadzone przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzone zaświadczeniem wydanym przez tę stację oraz dowód rejestracyjny pojazdu zawierający odpowiednią adnotację o spełnieniu tych wymagań. Jeżeli pojazd nie spełnia warunków do odliczenia 100% kosztów, wydatki z nim związane należy rozliczać analogicznie jak wydatki na samochód osobowy. Odliczenie VAT od wydatków na samochód zastępczy Sposób rozliczenia podatku VAT od wydatków na samochód zastępczy, takich jak opłaty za używanie pojazdu na podstawie umowy najmu, zakup paliwa czy inne koszty eksploatacyjne, nie różni się od zasad stosowanych do pojazdów będących własnością przedsiębiorcy. W zakresie, w jakim samochód będzie wykorzystywany do czynności opodatkowanych VAT, od wydatków na pojazdy osobowe udokumentowanych fakturami VAT można odliczyć 50%. Natomiast wartość nieodliczonego podatku VAT (pozostałe 50%) może stanowić koszt podatkowy. Odliczenie 100% VAT od wydatków na samochód osobowy możliwe jest wyłącznie gdy zostaną spełnione jednocześnie poniższe warunki: prowadzona będzie ewidencja przebiegu pojazdu, zostanie sporządzony regulamin użytkowania pojazdu w firmie, pojazd zostanie zgłoszony przez formularz VAT-26 do Urzędu Skarbowego, samochód będzie użytkowany wyłącznie w działalności. Odliczenie VAT w wysokości 100% w przypadku samochodów innych niż osobowe, możliwe jest w przypadku pojazdów: o masie całkowitej przekraczającej 3,5 tony, konstrukcyjnie przeznaczonych do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą, jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie (art. 86a ust. 3 pkt 1 ustawy o VAT), których konstrukcja pojazdu wyklucza użycie go do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub powoduje, że jego użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą jest nieistotne (art. 86a ust. 4 pkt 2 ustawy o VAT) co potwierdza dodatkowe badanie techniczne przeprowadzone przez okręgową stację kontroli pojazdów, które zostało potwierdzone zaświadczeniem wydanym przez tę stację orazdowód rejestracyjny pojazdu zawierający odpowiednią adnotację o spełnieniu tych wymagań. W przypadku niespełnienia powyższych warunków, samochód ten należy rozliczyć na gruncie VAT tak jak samochód osobowy. Księgowanie wydatków związanych z samochodem zastępczym w systemie Rozliczenie samochodu zastępczego na rozpoczyna się od dodania pojazdu do systemu, co należy wykonać w zakładce EWIDENCJE » POJAZDY » DODAJ POJAZD. W wyświetlonym oknie należy uzupełnić dane pojazdu, wybierając w polu FORMA WŁASNOŚCI opcję LEASING OPERACYJNY I NAJEM. Po wprowadzeniu pojazdu wystarczy wprowadzać wydatki związane z eksploatacją pojazdu zastępczego przez zakładkę WYDATKI » KSIĘGOWANIE » DODAJ » FAKTURA VAT / FAKTURA (BEZ VAT). W oknie dodawania wydatku należy uzupełnić dane na podstawie otrzymanej faktury, wybrać odpowiedni rodzaj wydatku: INNE WYDATKI ZWIĄZANE Z BIEŻĄCYM UŻYTKOWANIEM POJAZDU lub ZAKUP PALIWA DO POJAZDU oraz oznaczyć pojazd, którego wydatek dotyczy. W przypadku opłaty za najem pojazdu, z uwagi na wyjątek sposobu jej rozliczenia należy wybrać rodzaj wydatku LEASING LUB DZIERŻAWA SAMOCHODU. GDY PRZEDSIĘBIORCA NIE ZŁOŻYŁ INFORMACJI NA PODATEK OD NIERUCHOMOŚCI, CHOĆ POWINIEN Trzeba płacić za 5 lat wstecz Przedsiębiorcy, którzy nie płacili podatku od nieruchomości, bo urząd skarbowy nie wysyłał im decyzji podatkowych, mogą być obciążeni obowiązkiem jego zapłaty nawet za 5 lat wstecz. Za lata wcześniejsze ten podatek się przedawnił. W wypadku nieruchomości związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej wchodzą w grę niebagatelne kwoty, bo tu stawki podatku są najwyższe. Jest on często bardzo poważną pozycją w kosztach firmy. Gminy się ocknęły Problem ten dotyczy wielu przedsiębiorców, którzy wykupili przed kilku laty lokale użytkowe od gminy i często, po prostu z niewiedzy, nie zgłosili się, by uregulować sprawę podatku od nieruchomości. Niektórzy wychodzili z założenia, że przecież gmina wie, iż stali się właścicielami tych lokali, a skoro nie żąda podatku, to widocznie tak ma być. Niektóre gminy ocknęły się dopiero po latach trwania takiego stanu i teraz rozsyłają do podatników decyzje ustalające podatek od nieruchomości za 5... Dostęp do treści jest płatny. Archiwum Rzeczpospolitej to wygodna wyszukiwarka archiwalnych tekstów opublikowanych na łamach dziennika od 1993 roku. Unikalne źródło wiedzy o Polsce i świecie, wzbogacone o perspektywę ekonomiczną i prawną. Ponad milion tekstów w jednym miejscu. Zamów dostęp do pełnego Archiwum "Rzeczpospolitej" ZamówUnikalna oferta Czy rozliczenie z pracownikiem za zakup paliwa tankowanego do samochodu służbowego, ale wykorzystywanego do celów prywatnych, jest w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług odpłatną dostawą towarów, czy też świadczeniem usługi? Problem wyjaśniają eksperci z ECDDP. Stosownie do art. 7 ustawy o podatku od towarów i usług (dalej: ustawa), przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast zgodnie z art. 8 ustawy, przez świadczenie usług należy rozumieć każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy. Benzyna jest towarem w rozumieniu VAT, a w konsekwencji może być przedmiotem podlegających opodatkowaniu VAT dostaw towarów. Należy jednak pamiętać, że przez dostawę towarów rozumiane jest przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel. Jednakże pracownikom do prywatnego korzystania udostępniany jest samochód, nie benzyna. Ponadto, pracownik nabywa benzynę w konkretnym celu- umożliwienia jazdy samochodem służbowym. Trudno sobie wyobrazić sytuację, w której pracownik tę benzynę np., wylewa, odsprzedaje lub oddaje osobie trzeciej. Zatem nie rozporządza nią jak właściciel. Polecamy książkę: VAT 2017. Komentarz Zdaniem organów podatkowych, jeśli pracownik jest zobowiązany do zwrotu pracodawcy pieniędzy za benzynę wykorzystaną do jazd prywatnych udostępnionym mu samochodem służbowym, to należy traktować to jak odpłatną dostawę towarów. Taką opinię wydał Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu z 3 lipca 2015r., nr ILPP2/4512-1-250/15-4/MN. O wydanie interpretacji podatkowej zwróciła się Spółka, której pracownicy korzystają z samochodów służbowych, również w celach prywatnych. Pracownicy Spółki są zobowiązani do zwrotu kosztów paliwa wykorzystanego do celów prywatnych. Ponieważ samochód jest wyposażony w jeden bak paliwa, pracownicy tankują paliwo w danym momencie jednocześnie na cele służbowe, jak i prywatne (co jest dokumentowane jedną fakturą). Ostatecznie, ilość paliwa zużyta dla celów prywatnych jest następnie kalkulowana po jego faktycznym zużyciu. Rozliczenia zakupionego przez pracownika na cele służbowe i prywatne paliwa odbywa się na jeden z dwóch sposobów: Pracownik na stacji paliw tankuje paliwo do samochodu służbowego i dokonuje zapłaty przy użyciu firmowej karty płatniczej, otrzymuje fakturę VAT na całą ilość paliwa, na której jako nabywca wskazana jest Spółka. Z końcem miesiąca Spółka dokonuje kalkulacji wartości paliwa zużytego przez pracownika do celów prywatnych. Następnie Pracownik dokonuje na rzecz Spółki zwrotu kosztów paliwa zużytego do jego celów prywatnych (stosowna kwota potrącana jest z wynagrodzenia Pracownika). Pracownik na stacji paliw tankuje paliwo do samochodu służbowego i dokonuje zapłaty za całość zatankowanego paliwa przy użyciu prywatnych środków płatniczych, otrzymuje fakturę VAT na całą ilość paliwa, na której jako nabywca wskazana jest Spółka. Z końcem miesiąca Spółka dokonuje kalkulacji wartości paliwa zużytego przez pracownika do celów prywatnych, a następnie dokonuje zwrotu na rzecz pracownika kosztów paliwa zużytego do celów służbowych. Polecamy: Biuletyn VAT Spółka zwróciła się do Dyrektora Izby Skarbowej z pytaniem, czy tego rodzaju rozliczenia z pracownikami z tytułu zużycia paliwa do celów prywatnych jest czynnością podlegającą opodatkowaniu VAT. Organ podatkowy zwrócił uwagę, że Spółka w momencie zakupu paliwa przez pracownika nabywa prawo do rozporządzania nim jak właściciel. Natomiast, w momencie zużycia paliwa należącego do Spółki (nabytego przez Pracownika w jej imieniu) na potrzeby prywatne Pracownika – dochodzi do przeniesienia prawa do rozporządzania towarem (paliwem) jak właściciel, ze Spółki na Pracownika. Organ podatkowy uznał zatem, iż wskutek tych rozliczeń dochodzi między Spółką a jej pracownikami do odpłatnej dostawy towarów (paliwa) na rzecz pracowników. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu wyjaśnił ponadto, że w tym wypadku nie jest możliwe zwolnienie ze względu na niewielką wartość obrotów. Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z 11 grudnia 2015 r., nr IPPP2/4512-1040/15-2/MT stwierdził, iż w sytuacji, gdy pracodawca jedynie dolicza pracownikom do przychodu wartość świadczenia polegającego na umożliwieniu im wykorzystywania do celów prywatnych służbowych samochodów wraz ze ściśle związanymi z tym wydatkami eksploatacyjnymi (w tym również kosztami paliwa) jest to wówczas świadczenie usługi, a wartość zużytego ponad limit paliwa jest jedynie elementem kalkulacyjnym wynagrodzenia, za świadczoną przez Spółkę usługę udostępnienia samochodu. Organ podatkowy wskazał ponadto, że zużycie materiałów eksploatacyjnych jest nierozerwalnie związane ze świadczeniem głównym, którym jest udostępnienie pracownikom samochodu służbowego. Jest to zatem element uboczny tego świadczenia i na podstawie art 8 ustawy, nie podlega opodatkowaniu. Polecamy: Jednolity Plik Kontrolny – praktyczny poradnik (książka) Z kolei w interpretacji z 3 grudnia 2015 r., nr IPPP2/4512-989/15-2/DG, Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie stwierdził, że w sytuacji gdy pracodawca pobiera od pracownika zryczałtowaną kwotę obejmującą paliwo, jak również pozostałe koszty użytkowania samochodu, np. koszty mycia samochodu lub opłaty za parkingi, mamy do czynienia z odpłatnym świadczeniem usług na rzecz pracownika w zakresie udostępniania samochodu służbowego do celów prywatnych, a nie z dostawą towaru w postaci paliwa. Taka interpretacja organu podatkowego może stanowić bardzo skuteczny sposób na uniknięcie obowiązku instalacji kas rejestrujących. Jednakże nie jest to wprost uregulowane w przepisach, dlatego podatnicy, chcąc zabezpieczyć swoje rozliczenia podatkowe powinni uprzednio zwrócić się z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej do Ministra Finansów, które mogłoby potwierdzić ich stanowisko w tej sprawie. Jak widać wyraźnie, stanowisko organów podatkowych w kwestii, czy obciążanie pracowników kosztami paliwa za wykorzystywanie samochodu służbowego do celów prywatnych stanowi świadczenie usług czy dostawę towarów, jest zróżnicowane. W sytuacji gdy pracodawca traktuje korzystanie z samochodu służbowego do celów prywatnych jako dodatkowy przychód pracownika oraz gdy pracodawca ustali należność ryczałtową, którą obciąży swoich pracowników z tytułu udostępnienia im samochodów służbowych do celów prywatnych, jest to traktowane przez organy podatkowe jako świadczenie usługi przez pracodawcę na rzecz pracownika. Odmiennie, w sytuacji gdy pracownik jest obowiązany do zwrotu pracodawcy pieniędzy za benzynę zużytą do jazd prywatnych, organy podatkowe wskazują, że w tym wypadku pracownik nabywa prawo do rozporządzania paliwem jak właściciel. Zdaniem autorów w momencie, gdy pracownik używa samochód służbowy do celów prywatnych i zwraca pracodawcy pieniądze za paliwo, dochodzi do świadczenia usługi, której przedmiotem jest w istocie używanie samochodu służbowego, a paliwo stanowi jedynie element kalkulacyjny tego świadczenia. Aby doszło do odpłatnej dostawy towarów, pracownik musiałby móc rozporządzać paliwem jak właściciel. Tymczasem pracownik wcale takiego prawa nie posiada. Nie może on nim dysponować jak właściciel. Nie może go zniszczyć, ani wylać, a z pewnością nie ma on umocowania do dalszej dostawy (odsprzedaży) tego paliwa osobom trzecim. Dodatkowo celem dla pracownika nie jest w istocie nabycie paliwa, ale jazda samochodem zatankowanym. A zatem paliwo jako wydatek eksploatacyjny jest nierozerwalnie związany z jazdą samochodem. W konsekwencji obowiązek zwrotu kosztów paliwa zużytego do jazd prywatnych samochodem służbowym należy uznać za świadczenie usługi a stanowisko organów podatkowych w tej kwestii należy uznać za błędne. Monika Cieślak, praktykant ECDDP Paweł Barnik, Zastępca Dyrektora Departamentu ds Podatków Pośrednich ECDDP Sp. z Korzystanie z odbiornika radiowego lub telewizyjnego wiąże się z koniecznością opłacania abonamentu RTV. Abonament RTV nie jest opłatą na rzecz właścicieli praw autorskich do wideogramów, fonogramów, muzyki itp. i nie zwalnia z obowiązku uiszczania należnych opłat dla organizacji zbiorowego zarządzania (OZZ), bowiem każdy telewizyjny program, teledysk, film itd. jest przedmiotem praw autorskich. Każda z organizacji zbiorowego zarządzania prawami autorskimi reprezentuje interesy innej grupy zawodowej, co w praktyce wiąże się z koniecznością zawarcia odrębnych umów zezwalających na korzystanie z muzyki w prowadzonym biznesie z każdą z organizacji osobno i opłacania osobnych opłat (gabinet kosmetyczny zostanie zakwalifikowany jako usługi), stawki wynikają z tabel wynagrodzeń i zależą od ilości stanowisk, wielkości miejscowości, w której usługi są świadczone. ZPAV – Związek Producentów Audio-Video: ZAiKS – Stowarzyszenie Autorów ZAiKS: STOART – Związek Artystów Wykonawców: SAWP – Stowarzyszenie Artystów Wykonawców Utworów Muzycznych i Słowno-Muzycznych (artysta wykonawca jest zrzeszony albo w STOART albo w SAWP): W tabeli opłaty są rozdzielone na trzy grupy: twórców, artystów wykonawców i producentów, a więc dana stawka opłaty z każdej kolumny przypada OZZ reprezentującej interesy danej grupy (za twórców ZAiKS, za artystów wykonawców STOART albo SAWP, za producentów ZPAV). Z uwagi na wspólne określenie tabel wynagrodzeń OZZ pobierająca opłatę za te trzy grupy, powinna opłatę rozdzielić pomiędzy resztę uprawnionych OZZ. Zgodnie z art. 94 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych ( dalej – fonogramem jest pierwsze utrwalenie warstwy dźwiękowej wykonania utworu albo innych zjawisk akustycznych, tj. nagranie audio danego utworu, a wideogramem jest pierwsze utrwalenie sekwencji ruchomych obrazów, z dźwiękiem lub bez, niezależnie od tego, czy stanowi ono utwór audiowizualny (np. nagranie serialu). Natomiast zgodnie z art. 94 ust. 4 niezależnie od praw przysługujących twórcom lub artystom wykonawcom, producentowi fonogramu lub wideogramu przysługuje wyłączne prawo do rozporządzania i korzystania z fonogramu lub wideogramu w zakresie publicznego udostępniania fonogramu lub wideogramu w taki sposób, aby każdy mógł mieć do niego dostęp w miejscu i w czasie przez siebie wybranym, czyli właśnie poprzez odtwarzanie np. w salonie kosmetycznym poprzez dostępny tam odbiornik. Powstanie obowiązków uiszczenia opłaty pozostaje w ścisłym związku z umieszczeniem urządzenia w miejscu ogólnodostępnym. W związku z faktem, że w przepisach brak definicji „miejsce publiczne”, należy uznać, że jest to miejsce, do którego każdy ma dostęp w określonych godzinach. Gdyby odbiornik był umieszczony np. na zapleczu i do miejsca ogólnodostępnego nie dochodziłby dźwięk telewizji (radia), wtedy nie byłoby wątpliwości, że nie jest to miejsce publiczne. Prawo do pobierania opłat przez OZZ powstaje już za samą gotowość do odtwarzania utworu, a w związku z tym do osiągania korzyści majątkowych dochodzi nawet pośrednio. Jest możliwość odtwarzania muzyki bezpłatnie przede wszystkim w przypadku korzystania z muzyki udostępnionej na jednej z licencji Creative Commons. Można wyszukać taką muzykę w internecie, skorzystać z internetowego radia np. Radio Wolne Media, można również zakupić płyty z muzyką na wolnej licencji. Co do telewizji na wolnej licencji typu CC– wedle mojej wiedzy takowa nie istnieje, dlatego w celu odtwarzania programów należy zawsze zawierać stosowną umowę licencyjną. W przypadku odtwarzania jakiegokolwiek kanału telewizyjnego mamy do czynienia co najmniej z prawami do wideogramów (ZPAV) należącymi do producentów, jeśli odtwarzany jest np. kanał muzyczny, wtedy wchodzą opłaty dla ZAIKS i STOART albo SAWP dla twórców i artystów wykonawców. W świetle art. 24 ust 2 posiadacze odbiorników radiowych lub telewizyjnych mogą za ich pomocą odbierać nadawane utwory, choćby urządzenia te były umieszczone w miejscu ogólnie dostępnym, jeżeli nie łączy się z tym osiąganie korzyści majątkowych. Obecnie dominujące w orzecznictwie jest stanowisko, iż umieszczenie odbiorników radiowych, telewizyjnych lub odtwarzanie muzyki w miejscu prowadzenia działalności gospodarczej wiąże się z osiąganiem korzyści majątkowych, albowiem wpływa to na atrakcyjność oferty, podwyższa standard usług i wpływa bezpośrednio na uzyskanie przychodów. Podmiot gospodarczy, odtwarzając programy radiowe, telewizyjne lub muzykę w miejscu świadczenia usług zobowiązany jest więc do uiszczania opłat na rzecz organizacji zbiorowego zarządzania prawami autorskimi. Jako przykład można wskazać wyrok Sądu Najwyższego z dnia 28 września 2005 r. (I CK 164/05 ), który uznał, że zgodnie z konstrukcją art. 24 ust. 2 ustawy z 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych publiczny odbiór tylko wtedy jest dozwolony, jeśli nie łączy się z nim osiąganie korzyści majątkowych. W myśl ogólnej reguły dowodowej z art. 6 zaistnienie przesłanek do zastosowania tego wyjątkowego przepisu powinien więc udowodnić korzystający z utworów. Przyjęcie innego rozkładu obowiązku dowodowego jest niedopuszczalne ze względu na to, że art. 24 ust. 2 wprowadza wyjątek od prawa wyłącznego, i to korzystający z tego wyjątku musi udowodnić, że działanie jego mieści się w dozwolonych kryteriach. Sytuacje, w których odtwarzanie utworów muzycznych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nie będzie łączyć się z korzyściami majątkowymi dla odtwarzającego, powstaną przede wszystkim wtedy, gdy klienci nie będą poddawani oddziaływaniu odbioru. Może tu chodzić przede wszystkim o małe powierzchnie handlowe, drobne zakłady usługowe, w których odtwarzanie służy zapełnieniu czasu personelowi. Należy zwrócić przy tym uwagę na poniższe kwestie: Ustawa nie zabrania umieszczania urządzenia w miejscach publicznych, ale odtwarzanie nie może łączyć się z uzyskiwaniem korzyści majątkowych – jeśli zatem, zgodnie z orzecznictwem „telewizja jest odtwarzana w celu „umilenia czasu klientom”, wtedy będzie to kwalifikowane jako przyczyniające się do uzyskania korzyści majątkowej. Powyższy przepis jest uzupełnieniem przesłanki z art. 35 w myśl której dozwolony użytek nie może naruszać normalnego korzystania z utworu lub godzić w słuszne interesy twórcy. Chodzi tutaj nie tylko o wyłączenie działalności wyraźnie zarobkowej związanej z rozszerzeniem kręgu odbiorców, ale także pośrednich korzyści majątkowych wynikających z szerokiego uprzystępnienia utworu. Na marginesie: w praktyce jest tak, że albo Pani się zgłasza sama i dostaje upust na opłaty pierwszy rok (ok 10%), albo organizacja się do Pani zgłasza – robi kontrolę, spisuje protokół (bo dowie się o działalności) i nalicza opłaty wstecz. Odsetki naliczają dopiero (przynajmniej w sprawach, z którymi ja się spotkałam), gdyby Panidd odmówiła zawarcia umowy licencyjnej, przy skierowaniu sprawy do sądu. Często spotykam się z przedsiębiorcami, którzy opłaty uiszczają dopiero, gdy organizacja się do nich zgłosi. Jeśli masz podobny problem prawny, zadaj pytanie naszemu prawnikowi (przygotowujemy też pisma) w formularzu poniżej ▼▼▼ Zapytaj prawnika - porady prawne online . Zaiks opłata — wszystko, co musisz o niej wiedzieć Poświęciłeś mnóstwo czasu na poszukiwania odpowiedniej oprawy muzycznej i wybór padł na DJ na wesele poznań? Musisz jednak wiedzieć, że wynagrodzenie dla DJ-a czy zespołu muzycznego to nie jedyna opłata, jaką poniesiesz w kwestiach związanych z oprawą muzyczną podczas tego ważnego wydarzenia. Warto dowiedzieć się, jakie jeszcze formalności należy dopełnić, by nie narazić się na poważne problemy. Szczególnie że temat ten nie jest często poruszany. Dziś przyjrzymy się bliżej opłacie ZAiKS i innym wydatkom związanym z oprawą muzyczną. Co to jest ZAiKS? Skrót ZAiKS oznacza nic innego jak Związek Autorów i Kompozytorów Scenicznych. Jest to organizacja, której rolą jest zarządzanie prawami autorskimi. Musimy bowiem zdawać sobie sprawę z tego, że muzyka odtwarzana na przyjęciu weselnym należy do konkretnego autora. Ciężko zapłacić każdemu autorowi utworu wykorzystanego na weselu z osobna. Dlatego to właśnie ZAIKS czuwa nad tym, aby środki trafiły do każdego z twórców. Czy zawsze trzeba płacić ZAiKS? Opłaty ZAiKS możemy uniknąć w dwóch przypadkach: gdy korzystamy z muzyki zwolnionej z opłat, gdy organizujemy niewielkie wesele we własnym obiekcie (np. w ogrodzie) i samodzielnie odtwarzamy muzykę. W każdym innym przypadku poniesienie opłaty ZAIKS jest obowiązkiem organizatora imprezy. Kto płaci ZAiKS? Kim w takim razie jest organizator imprezy? Czy zawsze mianem tym określimy Parę Młodą? Niekoniecznie! Gdy zdecydujemy się na powierzenie przygotowania wesela właścicielom sali weselnej, wówczas to oni są zobowiązani do uregulowania wszystkich płatności związanych z prawami autorskimi. Warto jednak zadbać o to, aby w umowie podpisanej z właścicielem sali weselnej znalazł się punkt dotyczący dopełnienia obowiązku poniesienia opłaty przez organizatora. Często sala weselna posiada wykupioną licencję, co w praktyce oznacza, że para Młoda Para płaci pełną kwotę organizatorowi, która uwzględnia także opłatę ZAIKS. Gdy jednak na własną rękę dokonujemy wyboru elementów takich jak oświetlenie, efekty specjalne, efektowna dekoracja światłem czy nagłośnienie — a co za tym idzie — muzyków, opłat związanych z prawami autorskimi musimy dopilnować samodzielnie. Opłata ZAiKS wesele — jak zapłacić? O opłacie ZAiKS Para Młoda musi pamiętać jeszcze przed weselem. Gdy na wydarzeniu pojawi się kontrola z US, może być już za późno. Szczególne, że instytucja ta może upomnieć się o dokonanie opłaty nawet do 5 lat, które minęły od dnia od wesela. Dokonanie opłaty na własną rękę nie jest trudnym zadaniem i możemy to zrobić, nawet nie wychodząc z domu. W jaki sposób? Wystarczy odwiedzić stronę internetową ZAiKS, założyć konto i postępować zgodnie z poszczególnymi krokami — a więc: obliczyć stawkę, złożyć wniosek, dokonać opłaty, wystawić umowę. Wysokość opłaty ZAiKS Wysokość opłat ZAiKS uzależniona jest od wielu czynników. Mowa o: liczbie gości, rodzaju muzyki (odtwarzana lub wykonywana), wynagrodzeniu muzyków, typie lokalu weselnego. Wysokość opłaty ZAiKS możesz poznać po wypełnieniu formularza znajdującego się na wspomnianej wcześniej stronie. Wysokość opłaty ZAIKS w większości przypadków opiewa na 10% wynagrodzenia zespołu bądź DJ-a. Gdy nie są oni podatnikami VAT, musisz liczyć się dodatkowo z tą opłatą. Jakie inne opłaty jeszcze na Ciebie czekają? ZAiKS to nie jedyna organizacja czuwająca nad prawami autorskimi twórców w naszym kraju. Oprócz tego możemy spotkać również: ZPAV — przyjmujący opłatę dla producentów za odtwarzanie muzyki, STOART — przyjmujący opłatę dla wykonawców za odtwarzanie, SAWP — przyjmujący opłatę dla reprezentowanych przez siebie twórców za odtwarzanie (innych niż w STOART). Nie musisz jednak martwić się opatami dla każdej z powyższych organizacji. Choć ostatecznie wpłacone przez Ciebie środki trafiają do każdej z nich i są następnie rozdzielane na poszczególnych twórców, opłatę dokonujesz tylko na rzecz STOART. Co jeśli nie zapłacę? Wiele Par Młodych o opłatach związanych z prawami autorskimi dowiaduje się bardzo późno. Zwykle w momencie, gdy wesele ma już określony termin, a o kosztach tych informuje ich zespół lub DJ. Dopiero co dowiedziałeś się o opłacie ZAiKS i chcesz zbagatelizować tę informację? Musisz liczyć się z tym, że taki krok może rodzić poważne konsekwencje. W szczególności, że organizacje mają prawo domagać się poniesienia opłaty nawet do 5 lat wstecz. Działania US są także coraz bardziej skrupulatne, a o nieopłaconym wynagrodzeniu dla twórców mogą dowiedzieć się nawet z mediów społecznościowych. Co Ci grozi, gdy nie zapłacisz? Musisz liczyć się z tym, że na Twoim weselu może pojawić się kontrola. Brak opłaty dla ZAiKS oraz STOART wiąże się z karą finansową. Wynosi ona dwu-, a nawet trzykrotność wymaganej wstępnie opłaty. W ostateczności chcąc zaoszczędzić na weselu, możesz narazić się na jeszcze większe koszty. Nie warto więc ryzykować i liczyć na to, że US nie dowie się o uchyleniu od obowiązku. Komfort psychiczny i świadomość, że wywiązaliśmy się ze wszystkich zobowiązań, są niezwykle ważne w dniu ślubu. Z pewnością żadna Para Młoda nie chciałaby się tłumaczyć przed wszystkimi gośćmi, dlaczego nie uiściła opłaty, gdy na weselu pojawi się kontrola.

zpav czy trzeba płacić wstecz