🌈 Bakterie W Jamie Ustnej Zdjęcia

Ogniska zakażenia w jamie ustnej i mechanizmy ich rozprzestrzeniania się Uważa się, że 90% ognisk zakażenia dotyczy głowy i szyi (10). W obrębie jamy ustnej potencjalnymi ogniska-mi zakażenia mogą być (3, 5, 6, 10, 13, 14, 16): • zęby z martwą lub zmumifiko-waną miazgą (leczone meto-dą amputacyjną i amputacyjno­ Jeśli masz dziwne objawy lub nawet po prostu bóle głowy i zmęczenie, zostań w domu!" Na opublikowanym przez prof. Tima Spectora zdjęciu widać osobę ze zmianami na języku (tzw. covidowy język). Jego zdaniem taki nietypowy objaw pojawia się nawet u 20 proc. osób zakażonych koronawirusem SARS-CoV-2 i może być pierwszym objawem Bakterie w jamie ustnej a infekcje intymne. Mimo że bakterie po przedostaniu się do krwi, krążą po całym organizmie, to nie docierają do części intymnych i nie przyczyniają się rozwoju infekcji. Nie znaczy to jednak, że patogeny z jamy ustnej nie mają wpływu na kobiece zdrowie. Mało kto zdaje sobie sprawę z tego, że 2021-11-22 12:05. Paciorkowiec to bakteria, która wywołuje szereg chorób - od niegroźnego, ale dokuczliwego, zapalenia mieszków włosowych do potencjalnie śmiertelnego nowotworu jelita grubego czy zespołu wstrząsu toksycznego. Może być także niebezpieczny dla kobiet w ciąży, ponieważ zagraża rozwojowi płodu. Objawy w jamie ustnej Helicobacter pylori to przede wszystkim: halitoza, oznaczająca nieprzyjemny zapach z ust, próchnica zębów, zapalenie języka, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej. Choroby wirusowe, które powodują między innymi infekcje jamy ustnej mają tendencję do nawrotów. Oto kilka sposobów na suchość w jamie ustnej w nocy: Pij wystarczającą ilość wody w ciągu dnia, a także przed pójściem spać. Unikaj alkoholu i kofeiny, które mogą prowadzić do odwodnienia organizmu. Unikaj używania wybielaczy zębów, które mogą prowadzić do suchości w ustach. Zamiast tego stosuj pasty do zębów, które Im częściej dochodzi do owrzodzeń jamy ustnej, tym bardziej są one bolesne, ponieważ zmniejsza się tolerancja organizmu na ból. Obecnie skuteczne leczenie nie jest dostępne, a jedynie żele do stosowania miejscowego lub maści przyspieszające proces gojenia. Znajomość przyczyn nawracających owrzodzeń może pomóc ograniczyć ich Właściwie można zgodzić się z takim założeniem, jednak problem zaczyna się wtedy, gdy paciorkowce kałowe zaczynają się namnażać i przenoszą się w inne, nieodpowiednie dla nich miejsca, na przykład do cewki moczowej czy jamy ustnej. Paciorkowiec kałowy to bakteria, którą bardzo często nazywa się bakterią brudnych rąk Rak jamy nosowo-gardłowej. Rak jamy nosowo-gardłowej, rak nosogardła, rak nosogardzieli ( łac. carcinoma nasopharyngis, carcinoma cavum nasopharyngis, ang. nasopharyngeal carcinoma) – rzadki nowotwór złośliwy ( rak) lokalizujący się w nosowej części gardła ( nasopharynx ). Zaliczany do grupy nowotworów głowy i szyi . Zapalenie języka: przyczyny, objawy, leczenie. Zapalenie języka objawia się bólem i pieczeniem języka, co w znacznym stopniu obniża komfort życia. Dotyka zwykle osób o obniżonej odporności i tych z chorobami jamy ustnej lub zaniedbujących higienę jamy ustnej. Zapalenie języka może też być chorobą samą w sobie lub tylko Odkryj nasze produkty do higieny jamy ustnej i dowiedz się więcej o pielęgnacji jamy ustnej. Odwiedź elmex.com. 5996 좋은 평가 이 답변 질문에 대한: "bakterie w jamie ustnej zdjęcia - ODCINEK 6. Dobre i złe bakterie w jamie ustnej - jak wpływają na zdrowie?"? 자세한 답변을 보려면 이 웹사이트를 방문하세요. 2280 보는 사람들 DSbbn. Księga dżungli w Twoich ustach Poświęcamy dużo czasu na dokładną higienę jamy ustnej. Staramy się myć zęby po każdym posiłku, a usta płuczemy specjalnym płynem. Wszystko po to, aby w naszej jamie ustnej nie zagnieździły się groźne bakterie, które mogą powodować liczne choroby zębów i dziąseł. Nie zdajemy sobie jednak sprawy, że w naszej jamie ustnej może żyć nawet około 700 gatunków mikroorganizmów. Są to wirusy, grzyby i pierwotniaki, ale najliczniejszą grupę stanowią bakterie, których liczba może dochodzić nawet do 600 gatunków. Jest ich tak wiele, że znaczna część z nich wciąż czeka na opisanie i sklasyfikowanie. Zadanie to nie należy jednak do najłatwiejszych, ponieważ w każdym mililitrze śliny może znajdować się aż 100 mln różnych mikroorganizmów. Czy bakterie w jamie ustnej są groźne? Bakterie i inne mikroorganizmy, które zamieszkują naszą jamę ustną, zazwyczaj nie są groźne dla naszego zdrowia. Flora bakteriologiczna jamy ustnej kształtuje się w okresie dzieciństwa i stopniowo zmienia się wraz z naszym wiekiem. Wpływ na nią ma również środowisko, w jakim żyjemy, oraz prowadzona przez nas dieta. Bakterie w jamie ustnej stają się groźne dopiero wtedy, gdy zaburzona zostanie równowaga biologiczna w naszych ustach. Dzieje się tak na przykład wtedy, gdy zaczynamy przyjmować antybiotyki. Mogą one prowadzić do szybszego rozmnażania się bakterii jednego gatunku i hamować rozwój innych mikroorganizmów. Taka sytuacja może doprowadzić do poważnych chorób zębów i dziąseł, a także do powstawania próchnicy, kamienia nazębnego czy halitozy. Bakterie powodujące nieprzyjemny zapach z ust Halitoza to naukowa nazwa dolegliwości, którą większość z nas określiłaby jako przykry zapach z ust. Wywoływana jest przez beztlenowe bakterie Gram-ujemne, które rozwijają się w naszej jamie ustnej. Widocznym objawem ich bytności są choroby płytki nazębnej oraz dziąseł. Bakterie te mają wyjątkowo złożoną przemianę materii, której skutkiem jest wydzielanie się związków siarczkowych o bardzo przykrym zapachu. Zobacz też: Co zawierają pasty do zębów? Bakterie wywołujące próchnicę Najczęstszą przyczyną powstawania próchnicy jest działanie bakterii, które rozkładają cukry. Wykorzystują one znajdujące się w naszej ślinie węglowodany i rozkładają je, tworząc w naszej jamie ustnej kwaśne środowisko, które z kolei przyczynia się do psucia się szkliwa zębów. Bakterie te powodują też tworzenie się groźnej dla zdrowia naszych zębów płytki nazębnej. Jej długotrwałe osadzanie się może doprowadzić do powstania kamienia nazębnego, który powoduje poważne choroby zębów. Choroby dziąseł a bakterie Jedną z głównych przyczyn zapalenia dziąseł również są bakterie. Jeżeli nie dbamy o prawidłową higien jamy ustnej, wtedy bakterie te szybko rozmnażają się w szyjkach zębów i powodują krwawienia oraz opuchliznę dziąseł. Czasami takie zapalenie może być bardzo dokuczliwe, ponieważ towarzyszy mu gorączka, ślinotok oraz silne bóle spowodowane poważnymi uszkodzeniami tkanek w jamie ustnej. Zobacz też: Po co zębom szkliwo? Uwaga! Powyższa porada jest jedynie sugestią i nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku problemów ze zdrowiem należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem! Rodzice i chorzy bardzo często mają wątpliwości i pytania dotyczące wyników badań mikrobiologicznych. Chcielibyśmy przynajmniej część rozwiać i wyjaśnić. Artykuł podzieliliśmy na dwie części: wprowadzenie w temacie badań mikrobiologicznych i drugą część – wyniki. O konkretnych bakteriach i grzybach przeczytasz w kolejnym naszym artykule. Czym jest badanie mikrobiologiczne? Badanie mikrobiologiczne ma na celu wykrycie i zidentyfikowanie drobnoustrojów we krwi, moczu, kale, ślinie, plwocinie (wydzielinie wykrztuszonej z dróg oddechowych) lub wymazie z gardła, ucha, nosa, śluzówki jamy ustnej, ran. Wykonuje się je w specjalistycznych laboratoriach mikrobiologicznych. Co to jest wymaz? Wymaz to pobranie próbki płynów fizjologicznych, wydzielin określonego narządu, wydalin lub śluzu w celu zbadania jej składu; w szczególności, pod kątem zawartych w niej komórek złuszczonego nabłonka, mikroorganizmów (grzybów, bakterii) lub śladów określonych substancji chemicznych. Do pobierania wymazu używa się szpatułek, wymazówek bądź też specjalnych szczoteczek. Pobrany materiał może zostać przeniesiony wprost na szkiełko mikroskopowe w celu bezpośredniej obserwacji próbki (tzw. mikroskopowy rozmaz), bądź przeniesiony na pożywkę w celu rozmnożenia zawartych w nim mikroorganizmów. Jak wygląda badanie mikrobiologiczne? Badanie mikrobiologiczne jest procesem wieloetapowym: Pierwszym etapem jest posiew i hodowla bakterii. Drugim etapem jest identyfikacja drobnoustrojów Trzecim etapem jest zwykle (powinno być) badanie wrażliwości wykrytych drobnoustrojów na leki, antybiotyki. fot. 1. Szalka Petriego z podłożem mikrobiologicznym. Widoczne żółte kolonie bakteryjne (rosną w wyniku prawidłowo wykonanego posiewu redukcyjnego). Co to jest posiew? Posiew to podstawowa metoda diagnostyki mikrobiologicznej polegająca na przeniesieniu pobranego materiału biologicznego na odpowiednie podłoże hodowlane umożliwiające wzrost drobnoustrojów w taki sposób, aby ostatecznie uzyskać pojedyncze, odizolowane kolonie bakterii lub grzybów. Jakie są rodzaje posiewów? Posiew ze względu na badane drobnoustroje dzielimy na posiew bakteriologiczny i posiew mykologiczny. Posiew redukcyjny to laboratoryjna metoda hodowania bakterii stosowana w mikrobiologii. Służy do izolacji czystych kultur bakteryjnych. Polega na zanurzeniu ezy w probówce z drobnoustrojami i naniesieniu pobranego materiału na podłoże agarowe lub podłoże Davies’a umieszczone zwykle na szalce Petriego. Fot. 2. Podłoża mikrobiologiczne w szalkach Petriego. (Esv na lic. Co to jest podłoże hodowlane? Podłoże hodowlane inaczej pożywka hodowlana to mieszanina związków chemicznych umożliwiających hodowlę bakterii lub grzybów. Ze względu na skład wyróżnia się kilka rodzajów podłoży hodowlanych. W przypadku chorobotwórczych patogenów duże znaczenie mają pożywki wybiórczo-namnażające (selekcyjne) oraz pożywki wybiórczo-różnicujące (elekcyjne). W przypadku niektórych bakterii stosuje się pożywki specjalne (takie, na których wzrasta tylko jeden gatunek lub szczep bakterii). Co to jest antybiogram? Ponieważ podatność, wrażliwość na antybiotyki może zmieniać się nawet w obrębie tego samego gatunku (niektóre szczepy są bardziej odporne niż inne), zwykle przeprowadza się test wrażliwości na antybiotyki (AST) w celu określenia, który antybiotyk będzie najbardziej skuteczny w leczeniu infekcji bakteryjnej. fot. 3. Antybiogram z wykorzystaniem nasączonych antybiotykiem krążków. Czerwony kolor jednego krążka, oznacza, że bakteria jest odporna na antybiotyki beta-laktamowe (Dr Graham Beards, Badania na czułość antybiotyków często dokonuje się metodą Kirby-Bauera . Małe, bawełniane krążki zawierające antybiotyki umieszcza się na szalce Petriego, na której rosną bakterie. Po 18-24-godzinnej inkubacji w temperaturze 37 °C można odczytać wyniki badania. Jeśli bakterie są wrażliwe na antybiotyk, wokół krążka widoczny jest przezroczysty pierścień lub strefa powolniejszego wzrostu. WYNIKI BADAŃ MIKROBIOLOGICZNYCH „Patogen alarmowy”, „alert-patogen” Czynnikami alarmowymi inaczej patogenami alarmowymi, nazwano drobnoustroje o szczególnie niebezpiecznych mechanizmach oporności. Takie bakterie są odpowiedzialne za najcięższe zakażenia, w tym niebezpieczne szpitalne. fot. 4. Bakterie Pseudomonas aeruginosa na pożywce agarowej. (Sun14916, Najczęstsze patogeny alarmowe: Pałeczka ropy błękitnej (Pseudomonas aeruginosa) – bakteria odpowiedzialna za ciężkie zakażenia w szczepy izolowane od chorych na mukowiscydozę, mogą być odporne na wiele antybiotyków, w tym na karbapenemy i aminoglikozydy (Tombramycyna). To właśnie szczepy oporne ma karbapenemy lub dwie inne grupy antybiotyków oznaczane są w wynikach badań, jako patogen alarmowy. Gronkowiec złocisty (Staphylococcus aureus) oporny na metycylinę (MRSA z ang. Methicillin Resistant Staphylococcus Aureus) oraz glikopeptydy – wankomycynę i teikoplaninę (VRSA z ang. Vancomycin Resistant Staphylococcus Aureus) pałeczki Gram-ujemne Enterobacteriaceae spp. wytwarzające beta-laktamazy o rozszerzonym spektrum substratowym ESBL (+).ESBL(+) z ang. Extended-Spectrum Beta-Lactamases, to mechanizm wytwarzania obrony przed antybiotykami. Bakterie wyposażone w taki mechanizm rozkładają wiele antybiotyków, w tym penicylinę, cefalosporyny II, III i IV generacji oraz rodziny bakterii Enterobacteriaceae należą między innymi: Escherichia coli, Salmonella enterica, Klebsiella pneumoniae. Burkholderia cepacia Stenotrophomonas maltophilia Achromobacter xylosoxidans – oporny na dwie grupy antybiotyków Szczepy chorobotwórcze laseczki beztlenowej Clostridium difficile pałeczki Gram-ujemne niefermentujące Acinetobacter spp. oporne na karbapenemy lub dwie inne grupy leków lub polimyksyny Enterokoki (Enterococcus spp.) oporne na glikopeptydy (VRE) lub oksazolidony ESBL(-) lub ESBL(+) Tak jak pisaliśmy w punkcie wyżej, ESBL(+) oznacza wykształcenie przez bakterie z rodziny Enterobacteriaceae odporności na wiele antybiotyków, w tym penicylinę, cefalosporyny II, III i IV generacji oraz monobaktamy. Oznaczenie ESBL(-) oznacza, że w posiewie wykryto bakterie z rodziny Enterobacteriaceae, ale nie wykształciły one odporności na wymienione wyżej antybityki. MRSA, MRCNS Skrót oznacza oporność gronkowców złocistych (Staphylococcus aureus) na metycylinę. MSSA Skrót oznacza szczep gronkowca złocistego (Staphylococcus aureus), który jest wrażliwy na metycylinę, ale wytwarza penicylinazę i jest oporny na penicyliny naturalne. PSSP, PISP lub PRSP PSSP – pneumokoki wrażliwe na penicylinę PISP – pneumokoki średnio wrażliwe na penicylinę PRSP – pneumokoki oporne na penicylinę MLSB Bakterie z tym mechanizmem są oporne na wszystkie makrolidy (erytromycyna, azytromycyna, roksytromycyna, klarytromycyna, josamycyna, spiramycyna, z wyjątkiem ketolidów np. telitromycyny). VISA, VRSA, VRE Szczepy VISA są oporne na wankomycynynę i teikoplaninę, a wrażliwe na orytawancynę, dalbawancynę i telawancynę. Szczepy VRSA są oporne na wankomycynynę, teikoplaninę i orytawancynę, a wrażliwe na dalbawancynę i telawancynę. Szczepy VRE są oporne na wankomycynę, a mogą być w zależności od rodzaju mechanizmu i szczepu bakterii wrażliwe lub oporne na (kolejność oznacza coraz większe prawdopodobieństwo wrażliwości): teikoplaninę, dalbawancynę, telawancynę i orytawancynę. Szczep oporny (R), szczep wrażliwy (S), szczep średnio wrażliwy (I) Po 18-24-godzinnej inkubacji szalki Petriego w temperaturze 37 °C odczytuje się wynik antybiogramu. Jeśli bakterie są wrażliwe na antybiotyk, wokół krążków widać zmiany w gęstości kolonii bakteryjnych. Im większa strefa zahamowania wzrostu bakterii, tym większa wrażliwość bakterii na antybiotyk. Szczepy oporne, to takie które mimo zastosowanego antybiotyku rozmnażają się tak samo, jak bez antybiotyku. Oznacza to całkowitą odporność na antybiotyk. Szczepy wrażliwe reagują na antybiotyk, całkowitym brakiem zdolności do namnażania (duże prawdopodobieństwo prawidłowego działania klinicznego antybiotyku u chorego). Są też szczepy średnio wrażliwe na antybiotyki. Sukces terapii badanym antybiotykiem może być niepewny. fot. 5 Zdjęcie przedstawia antybiogram z użyciem paska gradientów (pasek nasączony jest w różnych miejscach inną ilością antybiotyku, w ten sposób można zbadać jak duża ilość antybiotyku potrzebna jest do skutecznej terapii, w tym przypadku zakażeniem bakteriami Streptococcus pneumoniae). Fot. ArturoJuárezFlores, MIC Z ang. Minimal Inhibitory Concentration, to minimalne stężenie hamujące wzrost bakterii (w mg/l). Jest to wynik droższego badania metodą E-testu (paska z gradientem różnych stężeń antybiotyku). Flora fizjologiczna (naturalna, saprofityczna) górnych dróg oddechowych Flora fizjologiczna człowieka to tradycyjna nazwa mikroorganizmów występujących naturalnie w organizmie człowieka bez wywoływania objawów chorobowych. W większości są to bakterie. Niektóre grzyby także mogą stanowić skład prawidłowej flory, natomiast wirusy, pasożyty i priony do niej nie należą i zawsze są uznawane za chorobotwórcze. Prawie u wszystkich ludzi w górnych drogach oddechowych występują: Aerococcus viridans Moraxella catarrhalis Streptococcus grupy A Neisseria sicca i flava Staphylococcus epidermidis Streptococcus salivarius Streptococcus pneumoniae (50-60% ludzi) W jamie ustnej naturalnie występują: Actinomycetes Corynebacterium Candida (30-50% ludzi) Enterococcus Lactobacillus Streptococcus np.: Streptococcus mutans, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, Streptococcus salivarius Staphylococcus np.: Staphylococcus epidermidis, Staphylococcus aureus Bacteroides Fusobacterium Peptostreptococcus Neisseria meningitidis Dolne drogi oddechowe są pozbawione naturalnej flory bakteryjnej (w pęcherzykach płucnych, oskrzelikach, takich bakterii nie powinno być). Zdarza się, że podczas bronchoskopii dochodzi do „skażenia” próbki pobieranej z dolnych dróg oddechowych bakteriami flory fizjologicznej z górnych dróg oddechowych (bronchoskop jest przesuwany przez górne drogi oddechowe, nos, gardło, tchawicę, gdzie może na sobie zebrać takie bakterie). Ale nie jest to powód do niepokoju. Szczepy śluzowe Pseudomonas aeruginosa Wyhodowanie szczepów śluzowych Pseudomonas aeruginosa oznacza, że w organizmie chorego występują bakterie związane z przewlekłą, długotrwałą kolonizacją płuc. To zła wiadomość bo bakterie od dłuższego czasu musza już zamieszkiwać dolne drogi oddechowe. Bakterie ze śluzową otoczką są bardzo odporne na antybiotyki. Zobacz także: Burkholderia cepacia complex (BCC) w mukowiscydozie Gronkowiec złocisty (Staphylococcus aureus), MRSA w mukowiscydozie Jak czytać wyniki badań mikrobiologicznych Źródła zakażeń u chorych na mukowiscydozę – pozaszpitalne nabycie od osób bez mukowiscydozy Źródła zakażeń u chorych na mukowiscydozę – zwierzęta domowe, gospodarskie Sposoby i mechanizmy przenoszenia zakażenia w mukowiscydozie Jesteś w trakcie antybiotykoterapii i widzisz, że język zmienił swój kolor? Ciemny nalot na języku może być skutkiem ubocznym długotrwałego zażywania antybiotyków. Choć wygląda groźnie, to ciemnego zabarwienia łatwo się pozbyć. Jak usunąć czarny nalot na języku? Jak rozpoznać tzw. czarny język? Wyjaśniamy. Czarny język: przyczyny Czarny język: leczenie Czarnym językiem określa się zmianę barwy i tekstury języka. O czarnym języku można mówić wtedy, gdy język pokryty jest ciemnym nalotem i wygląda, jakby wyrastały z niego włoski. To nieszkodliwa i przejściowa dolegliwość, którą łatwo to wygląda? Język pokryty jest ciemnym nalotem, a w jego środkowej części występują nitkowate twory, który mogą swoją długością sięgać nawet jednego centymetra. fot. Czarny język: przyczynyCzarny nalot gromadzi się na języku z powodu nadmiernego rozwoju bakterii w jamie ustnej. Zmiany na języku polegają na przeroście i wydłużeniu brodawek bakterie gromadzą się na brodawkach pokrywających powierzchnię języka, skupiają na tym obszarze czerwone krwinki, które mogą sprawić, że język przybierze czarną proces naturalnego złuszczania się wierzchniej warstwy komórek może zostać zaburzony przez co brodawki wydłużają się sprawiając wrażenie, że język pokrywa się język jest zwykle objawem długotrwałego przyjmowania antybiotyków, co może prowadzić do zmian we florze bakteryjnej jamy możliwe przyczyny czarnego nalotu na języku to palenie papierosów lub używanie innych wyrobów tytoniowych, picie nadmiernych ilości kawy lub herbaty oraz nieprzestrzeganie zasad codziennej higieny jamy język: leczeniePodstawą jest odstawienie antybiotyków. Sam nalot można zeskrobać delikatnie szczoteczką do zębów z końcówką do czyszczenia języka. Czynność należy powtarzać do momentu, aż nalot zniknie. Najlepiej jednak zgłosić się do lekarza Dlaczego język, wbrew prawom grawitacji, spoczywa na górze? Powyższa porada nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku jakichkolwiek problemów ze zdrowiem należy skonsultować się z lekarzem. Źródło: ''Zarys dermatologii i wenerologii''; autorzy: Enno Christophers, Markward Ständer; Wydawnictwo Medyczne Urban&Partner, Wrocław 1999; Wydanie I polskie pod redakcją Tadeusza Bogdanowskiego Dżungla w buzi Według naukowców w naszych ustach żyje aż 700 różnych gatunków mikroorganizmów. Wśród nich wyróżnić możemy wirusy, grzyby, pierwotniaki, a także bakterie, które zdecydowanie należą do najliczniejszej grupy. Całość tworzy florę bakteryjną, która zmienia się wraz z wiekiem. Nie są to jednak groźne drobnoustroje – problemy mogą pojawić się dopiero wtedy, gdy równowaga biologiczna w jamie ustnej zostaje zachwiana. Najbardziej powszechne są bakterie odpowiedzialne za występowanie próchnicy zębów – zaliczanej do chorób cywilizacyjnych. Najkrótsza droga do próchnicy prowadzi przez spożywanie produktów bogatych w cukry proste oraz niedokładną higienę jamy ustnej. Obecne w ślinie węglowodany zostają przekształcone przez bakterie w kwasy. Obniżone w ten sposób pH jamy ustnej sprzyja rozpuszczaniu szkliwa. Następnie na zębach zaczyna pojawiać się płytka nazębna, a zalegająca długo przekształca się w kamień nazębny, prowadząc do chorób przyzębia. – Opuszczanie codziennej pielęgnacji jamy ustnej bądź ograniczanie się do szybkiego, niedokładnego szczotkowania powodują przykre konsekwencje. Lepki osad może być usunięty w domowym zaciszu, wystarczy przyłożyć się bardziej do czyszczenia zębów. Jednak do pozbycia się kamienia konieczna jest wizyta w gabinecie stomatologicznym i przeprowadzenie profesjonalnego skalingu z piaskowaniem zębów – komentuje dr n. med. Magdalena Niżańska, Eurodent Rzeszów. Kontroluj oddech Halitoza – pod tą naukową nazwą kryje się dolegliwość, którą powszechnie określamy jako nieprzyjemny zapach z ust. Za główną jej przyczynę uważa się rozwój bakterii beztlenowych Gram-ujemnych. Ich złożona przemiana powoduje wydzielanie się lotnych związków siarczkowych. To właśnie one są przyczyną przykrego zapachu. – Na rynku wzrasta dostępność środków mających być remedium na halitozę. Należy pamiętać, że one jedynie maskują problem, nie walcząc z przyczyną. Do właściwej diagnozy i leczenia potrzebna jest konsultacja z dentystą – radzi dr n. med. Magdalena Niżańska. Siedlisko bakterii znajduje się przede wszystkim na języku, dlatego nie należy zapominać o jego higienie. Zobacz też: Jaki jest wpływ jedzenia na zdrowie zębów? Grzyby w jamie ustnej Sama nazwa nie wskazuje na nic przyjemnego czy choćby pożytecznego, jed­­nak grupę mikroorganizmów w jamie ustnej stanowią także grzyby. W małej ilości naturalnie występują różne gatunki drożdżaków, przede wszystkim z rodziny Candida. Nie są one zagrożeniem i same z siebie nie powodują żadnych problemów. Dopiero przy zachwianiu odporności lub stosowaniu antybiotykoterapii może wzrosnąć ich ilość, a w konsekwencji pojawiają się infekcje. W niektórych przypadkach rozpoznanie nastręcza wiele trudności, bowiem nieprawidłowości mogą nie być widoczne gołym okiem. Zwykle jednak na języku pojawia się charakterystyczny biały nalot, tzw. pleśniawki. Częstymi objawami są również: owrzodzenia, pieczenie i ból. U palaczy ryzyko zakażeń grzybami Candida jest znacznie wyższe, dlatego powinni oni zachować większą czujność. Niepokojące zmiany należy skonsultować z lekarzem, który dobierze rodzaj kuracji. Konieczne jest także zachowanie odpowiedniej diety na czas leczenia – nie obejdzie się bez wyeliminowania słodyczy oraz alkoholu. Codziennej higieny jamy ustnej powinniśmy przestrzegać zgodnie z hasłem „lepiej zapobiegać niż leczyć”. Im więcej precyzji i staranności będziemy przykładać każdego dnia, tym dłużej zachowamy zdrowe, lśniące zęby. Mają nam w końcu służyć przez długie lata. Zobacz też: Uważaj na zęby na basenie! Artykuł napisany dla przez ekspertów Eurodent Rzeszów. Uwaga! Powyższa porada jest jedynie sugestią i nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku problemów ze zdrowiem należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem! Zgodnie ze swoją misją, Redakcja dokłada wszelkich starań, aby dostarczać rzetelne treści medyczne poparte najnowszą wiedzą naukową. Dodatkowe oznaczenie "Sprawdzona treść" wskazuje, że dany artykuł został zweryfikowany przez lekarza lub bezpośrednio przez niego napisany. Taka dwustopniowa weryfikacja: dziennikarz medyczny i lekarz pozwala nam na dostarczanie treści najwyższej jakości oraz zgodnych z aktualną wiedzą medyczną. Nasze zaangażowanie w tym zakresie zostało docenione przez Stowarzyszenie Dziennikarze dla Zdrowia, które nadało Redakcji honorowy tytuł Wielkiego Edukatora. Sprawdzona treść ten tekst przeczytasz w 9 minut Grzybica jamy ustnej (kandydoza jamy ustnej) jest oportunistyczną infekcją grzybiczą, należy do częstych schorzeń jamy ustnej. Wywołuje ją dimorficzny grzyb drożdżopodobny ze szczepu Candida, z rodziny Cryptococoidiae. Znanych jest około 90 szczepów. Getty Images Potrzebujesz porady? Umów e-wizytę 459 lekarzy teraz online Grzybica jamy ustnej – rodzaje Czynniki wystąpienia grzybicy jamy ustnej Kandydoza ostra Kandydoza przewlekła Zapalenie kątowe warg Język czarny, włochaty (lingua nigra, villosa) Grzybica jamy ustnej – rodzaje Szczególnie patogennym szczepem grzybicy jamy ustnej jest Candida albicans, choć i inne działają chorobotwórczo: Candida tropicalis, Candida stellatoidea, Candida pseudotropicalis, Candida kruzei, Candida parakruzei (parapsilosis), Candida guilliermondii, Candida zeylanoides, Candida brumpti, Torulopsis glabrata, Geotrichum candidum. Zdolności chorobotwórcze tych szczepów są nieznaczne, przebywają one saprofitycznie w jamie ustnej u 60-70% osób. Natomiast stają się patogenne w określonych warunkach, przy pojawieniu się wielu czynników sprzyjających, powodujących zaburzenie biocenozy ustroju. Osoby, które są nosicielami Candida, mają przeciętnie 300-500 kolonii na 1 ml śliny. Liczba kolonii ulega dobowym zmianom, wyższe ich ilości obserwuje się wcześnie rano i późnym popołudniem. Odporność na infekcję Candida jest złożona ze względu na różne postacie grzybicy jamy ustnej, różne formy Candida oraz powiązanie między śluzówkowym i systemowym układem immunologicznym. Przeciwciała śliny mają hamować adherencję Candida do komórek nabłonka. Poza tym w ślinie znajduje się pewna liczba białek przeciwgrzybiczych, włączywszy histatynę i calprotektynę. U 90% osób zdrowych obserwuje się dodatnie odczyny skórne na antygeny C. albicans, co świadczy o swoistej odporności nabytej na ten gatunek drożdżaków. W przebiegu grzybicy jamy ustnej stwierdzono różne niedobory immunologiczne. Mechanizmy odpornościowe dotyczą odporności swoistej, komórkowej, humoralnej lub upośledzonej funkcji granulocytów. Z jednej strony pierwotne i wtórne defekty immunologiczne powodują rozwój zakażeń grzybiczych, z drugiej – grzybica upośledza działanie mechanizmów odpornościowych. W przebiegu grzybicy jamy ustnej wykazano zaburzenia odpowiedzi komórkowej w postaci zwiększonego odsetka aktywnych komórek cytotoksycznych NK, upośledzenie transformacji i proliferacji limfocytów T po stymulacji mitogenem i swoistymi antygenami grzybiczymi, nieprawidłową czynność limfokinotwórczą w teście hamowania migracji leukocytów w obecności antygenów Candida. W testach immunologicznych antygeny Candida należą do trzech głównych typów: antygeny ścian komórkowych, filtratu hodowli, cytoplazmatyczne. Metodą z wyboru w diagnostyce jest ELISA, w której jako antygenu używa się oczyszczonych białek cytoplazmatycznych Candida albicans. Często nawracające grzybice jamy ustnej warto konsultować z lekarzem rodzinnym. Konsultację online w ramach NFZ umów za pośrednictwem portalu Czynniki wystąpienia grzybicy jamy ustnej Czynnikami ogólnymi, predysponującymi do powstania grzybicy jamy ustnej, są: błędy żywieniowe, zła absorpcja, dieta bogata w węglowodany, niedobory kwasu foliowego, żelaza, cynku, witamin grupy B, C, natury genetycznej, zaburzenia immunologiczne: wrodzone i nabyte, polekowe, obniżona odporność, zmniejszona ogólna reaktywność immunologiczna, zaburzenia funkcji granulocytów obojętnochłonnych i limfocytów T, dysfunkcje endokrynologiczne, szczególnie niedoczynność przytarczyc i tarczycy, niewydolność nadnerczy, wieloendokrynopatie, wiek, szczególnie niemowlęcy i starczy, niektóre stany fizjologiczne: ciąża, okres przekwitania, napromienianie, choroby przewodu pokarmowego - nadkwasota, niedokwasota, choroba wrzodowa, niektóre schorzenia błony śluzowej jamy ustnej, np. leukoplakia, liszaj płaski, wyniszczające choroby ogólne: mocznica, białaczka, ziarnica złośliwa, kwasica, gruźlica, choroby krwi, niedokrwistość aplastyczna, białaczka, agranulocytoza, neutropenia, choroby nerek, zakażenie HIV (u chorych z AIDS w 80% grzybica jamy ustnej), choroba nowotworowa, chłoniak, grasiczak, rak, transplantacja narządów, podawanie niektórych leków: antybiotyków, immunosupresyjnych, głównie kortykosteroidów, cytostatyków, cytotoksycznych, antykoncepcyjnych psychotropowych, antycholinergicznych. Czynnikami miejscowymi, predysponującymi do grzybicy jamy ustnej, są: zła higiena jamy ustnej, ilościowe i jakościowe zmiany wydzielania śliny, kserostomia, zespół Sjögrena, sprzyjające zmiany flory bakteryjnej, użytkowanie uzupełnień protetycznych, obecność głębokich kieszonek dziąsłowych, przewlekłe stany zapalne błony śluzowej, mikrourazy, szczególnie pochodzenia mechanicznego, ubytki próchnicowe. W celu leczenia grzybicy jamy ustnej stosuje się: jego obfity wzrost w czystej hodowli, bezpośrednia izolacja i identyfikacja; wzrost na pożywce Sabourauda (specyficznej dla grzyba); wykrycie – ze względu na dimorfizm grzyba – formy mycelialnej (pseudostrzępkowej – grzybniowej – częściej związanej z infekcją Candida); w mniejszym stopniu formy blastosporowej (pączkującej – drożdżalnej), odczyny serologiczne – aglutynacji, precypitacji, flokulacji; wiązania dopełniacza, immunofluorescencji, testy skórne z kandydyną, kryteria biochemiczne, test Oricult (badanie zeskrobin lub wymazu). Warto również pamiętać, że w przypadku grzybicy jamy ustnej należy udać się do dentysty. Konsultację stomatologiczną możesz umówić w klinice stomatologicznej Acrodent. Kandydoza ostra Kandydoza ostra niemowląt (candidiasis acuta oralis infantum), zwana pleśniawkami (soor), pojawia się w pierwszych dniach życia dziecka jako początkowo drobne wykwity barwy białomlecznej, łączące się następnie w białe przestrzenie przypominające ścięte mleko. Zmiany pozostają na zapalnie zmienionym podłożu. Kandydoza rzekomobłoniasta ostra (candidiasis pseudomembranacea acuta) występuje w postaci miękkich białych kożuchowatych wykwitów podobnych do zsiadłego mleka. Wykwity dość silnie łączą się z podłożem, stąd przy próbie ich oderwania pojawiają się miejsca żywo krwawiące. Ogniska w różnych oko licach jamy ustnej mogą ulec połączeniu w zlewające się przestrzenie. Kandydoza ostra zanikowa (candidiasis acuta atrophica) charakteryzuje się żywoczerwonym zabarwieniem spowodowanym ścieńczeniem nabłonka. Często występuje w terapii antybiotykowej, przy lekach podawanych drogą doustną, również u nałogowych palaczy tytoniu. Z dokuczliwych objawów należy wymienić pieczenie błony śluzowej i znaczną wrażliwość na pokarmy ostre i kwaśne. Zmiany zanikowe brodawek języka prowadzą do obrazu wygładzenia. Wskutek wysuszenia nabłonka dochodzi do jego pęknięć oraz nadżerek. Kandydoza przewlekła Kandydoza przewlekła rozrostowa (candidiasis chronica hiperplastica) często powstaje na podłożu już obecnych zmian rozrostowych i stanowi ich powikłanie. Kandydoza przewlekła zanikowa (candidiasis chronica atrophica) powstaje głównie u osób noszących przez całą dobę ruchome uzupełnienia protetyczne. Stąd szczególnym umiejscowieniem jest podniebienie twarde. Klinicznie widoczne są, pod płytą protezy, rozlane zaczerwienienie podniebienia i wygładzenie języka. To typowe zapalenie protetyczne błony śluzowej jamy ustnej (stomatitis protethica) powodowane są: urazem mechanicznym, działaniem czynników bakteryjnych, reakcją na chemiczne składniki materiału uzupełnień protetycznych, zaburzeniami wydzielania śliny, ale główne czynniki patogenne to zachwianie biocenozy jamy ustnej oraz infekcja grzybami drożdżopodobnymi. Pod płytą protezy tworzą się optymalne warunki dla ich namnażania. Uniemożliwione jest oczyszczanie przez ślinę, pod płytą protezy zalegają resztki pokarmowe, gromadzi się płytka bakteryjna, następuje wzrost temperatury, utrudniony jest dostęp tlenu do błony śluzowej. Te optymalne warunki towarzyszą płytom osiadającym szczęki górnej, szczególnie wykonanym z akrylu, i dotyczą podniebienia. Wystąpieniu infekcji sprzyja całodobowe noszenie protez, również urazy związane z aktem żucia oraz szorstkie, chropowate, niedostatecznie wygładzone i porowate powierzchnie płyty oraz kwaśne i beztlenowe środowisko. Stopień przylegania kolonii Candida – największy jest do zębów naturalnych, mniejszy do tworzywa akrylowego, następnie do metalu i najmniejszy do porcelany. Do infekcji dochodzi też u dzieci użytkujących aparaty ortodontyczne, dodatni wynik posiewu zanotowano u 47% z nich. Typowo zmiany stomatitis protethica obejmują powierzchnię błony śluzowej, przykrytą płytą protezy, i są ostro odgraniczone od zdrowej sąsiadującej błony śluzowej. Histologicznie dochodzi do zmniejszenia grubości nabłonka, braku warstwy rogowej, powiększenia przestrzeni międzykomórkowych, nacieków złożonych z komórek plazmatycznych, limfocytów i komórek wielojądrzastych. Leczenie zmian grzybicy jamy ustnej powinno być prowadzone przez dostatecznie długi okres ze względu na możliwość nawrotów z chwilą zaprzestania pobierania leku. Konieczne jest stosowanie leku przeciwgrzybiczego przynajmniej przez dwa tygodnie po zniknięciu wykwitów. W stosunku do osób opornych na terapię przeciwgrzybiczą istnieje sugestia obecności u nich niewykrytego defektu immunologicznego. Poza leczeniem farmakologicznym grzybicy jamy ustnej ważna jest dieta z ograniczeniem węglowodanów, dużą ilością jarzyn i owoców oraz picie kwaśnego mleka, jogurtu, kefiru. W celu leczenia grzybicy jamy ustnej stosuje się: pędzlowanie wykwitów preparatami jodu: Tinct. Jodi 1,0 Dijodani 2,0 Glycerini 20,0 Glycerini 20,0; przymoczki 2% wodnych roztworów zieleni brylantowej; przymoczki 2% wodnych roztworów błękitu metylenowego; Sol. aquosa 10% Natrii bicarbonici 50,0 - 1/2 łyżeczki na szklankę wody do płukania; Aphthin - do pędzlowania błony śluzowej; Natrii bicarbonici 3,0, Glycerini 50,0 - do pędzlowania; Nystatyna: Nystatyni pro susp. 2 400 000 - zawiesina do pędzlowania - 3 razy dziennie, Nystatyni in tabl. a 500 000 - tabletki ssać, Natamycyna: Pimafucini w draż. po 100 mg - 3-4 razy dziennie ssać l drażetkę, Pimafucini krem - 2-3 razy dziennie do nakładania, Pimafucorti płyn - 2-3 razy dziennie do powlekania, Amfoterycyna B; Fungizone w zawiesinie - do przymoczek; Imidazole: Mikonazol (Dactarin 2% krem), Ketokonazol (Nizoral 2% krem), Klotrimazol- l% krem, Chlorhexidine - 0,2% - roztwór do płukania. Nystatyni pro susp. 2 400 000 - zawiesina do pędzlowania - 3 razy dziennie, Nystatyni in tabl. a 500 000 - tabletki ssać, Pimafucini w draż. po 100 mg - 3-4 razy dziennie ssać l drażetkę, Pimafucini krem - 2-3 razy dziennie do nakładania, Pimafucorti płyn - 2-3 razy dziennie do powlekania, Mikonazol (Dactarin 2% krem), Ketokonazol (Nizoral 2% krem), Klotrimazol- l% krem, Chlorhexidine - 0,2% - roztwór do płukania. W przypadkach stomatitis protethica można stosować wyżej podane leki grzybobójcze, również mikonazole w formie żelu. Ważna jest także wymiana uzupełnienia protetycznego. Uważa się, że wyłącznie farmakologicznie leczenie grzybicy jamy ustnej daje 30% trwałych wyleczeń, natomiast łącznie z leczeniem protetycznym 95%. Zakażenie Candida albicans towarzyszy również innym chorobom błony śluzowej jamy ustnej, takim jak: zapalenie kątowe warg, język włochaty, język geograficzny i zapalenie romboidalne środkowej części języka. Zapalenie kątowe warg Zapalenie kątowe warg (cheilitis angularis) jest zakażeniem gronkowcowo-paciorkowcowo-grzybiczym. Czynnikami ogólnymi, predysponującymi do tego schorzenia, są: choroby skóry (liszajec, wyprysk łojotokowy, świerzbiączka skazowa Besniera, trądzik), szczególnie jeśli są umiejscowione na twarzy, w bliskości jamy ustnej, zaburzenia krążenia, choroby krwi: niedokrwistość niedobarwliwa, złośliwa, białaczka, ziarnica złośliwa, zaburzenia przemiany materii, cukrzyca, choroby przewodu pokarmowego: niedokwasota, nadkwasota, zaburzenia hormonalne, niedoczynność przytarczyc, tarczycy, niedobór witamin: B2, B6, PP, niektóre stany fizjologiczne, ciąża, okres przekwitania, zmiany uczuleniowe, zaburzenia troficzne. Czynniki miejscowe, predysponujące do zapalenia kątowego warg: anatomiczne ukształtowanie powłok twarzy, mały pionowy wymiar twarzy, zwiotczenie mięśni twarzy, obniżenie wysokości zwarciowo-zgryzowej, zaburzenia zgryzu, pofałdowanie i pobruzdowanie skóry kątów ust, wrodzone przetoki kątów ust, stałe nawykowe oddychanie ustami, nadmierne ślinienie, wyciek śliny oraz znaczna suchość jamy ustnej, zła higiena jamy ustnej, noszenie dostawek protetycznych, wady ich wykonawstwa, uszkodzenie elektrogalwaniczne przy obecności różnoimiennych metali w jamie ustnej, urazy mechaniczne. Zmiany obejmują częściej oba kąty ust niż jeden. Początkowo wytwarza się ognisko zmacerowanej skóry, otoczone obwódką zapalną. Warga może być lekko obrzękła. Następnie drażnienie spowodowane żuciem i mówieniem prowadzi do pęknięć i nadżerek, a czasem do rozpadlin oraz przeczosów. Leczenie: podawanie witaminy B2, B6, kwasu foliowego, w miarę możliwości usunięcie czynników predysponujących, stosowanie leków przeciwzapalnych, stosowanie leków przeciwgrzybiczych, podawanie leków przeciwuczuleniowych, stosowanie leków przeciwdziałających nadmiernemu wysuszeniu warg, miejscowo: Rp. Hydrocortisoni 0,1, 3% acidi borici, Eucerini aa 10,0, Nystatyni 2000000 (4 tabl.), do nakładania na kąty ust. Rp. Hydrocortisoni 0,1, 3% acidi borici, Eucerini aa 10,0, Nystatyni 2000000 (4 tabl.), do nakładania na kąty ust. Język czarny, włochaty (lingua nigra, villosa) Częstość występowania 0,37%. Powstaje wskutek nadmiernego wzrostu, zwiększonego rogowacenia brodawek nitkowatych języka i nagromadzenia między nimi ciemnego pigmentu. W czasie aktu żucia nie dochodzi do fizjologicznego ścierania czy złuszczania się brodawek nitkowatych. Zmiany przyjmują zabarwienie żółte, brązowe, nawet czarne. Umiejscawiają się na grzbietowej powierzchni języka, w linii środkowej, przed brodawkami okolonymi języka, mają kształt trójkąta. Niekiedy pojawiają się dolegliwości w formie pieczenia czy łaskotania podniebienia. Etiopatogenetycznie powstanie języka czarnego łączy się z zakażeniem grzybiczym, często po podawaniu antybiotyków drogą doustną. Zmiany utrzymują się niekiedy dłuższy czas, szczególnie u nałogowych palaczy tytoniu. Leczeniem jest zeskrobanie łyżeczką nadmiernie rozrosłych brodawek nitkowatych i przepisanie leków przeciwgrzybiczych. Oprócz opisanej grzybicy w jamie ustnej można spotkać, choć rzadko, inne postacie grzybic, chorób pasożytniczych czy pierwotniakowych. Niektóre z nich obserwowane w jamie ustnej to: grzybice: blastomykoza, grzybica kropidlakowa, histoplazmoza, kokcydioza, kryptokokoza, mukormykoza, sporotrichoza, choroby pasożytnicze: amebioza, cysticerkoza, kokcydioza. Treści z serwisu mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie. Źródła PIŚMIENNICTWO 1. Azanero D. i wsp.: Oral cysticercosis: a collaborative study of 16 cases. OSOMOP 2007; 103, 4: 528-533. 2. Borys E. i wsp.: Diagnozowanie grzybicy jamy ustnej, za pomocą testów Candidda. Nowa Stomat 2002; 2: 93-95. 3. Chomicz L. i wsp.: Pełzaki transmitowane do jamy ustnej oraz ich rola w rozwoju chorób – na podstawie piśmiennictwa. Czas Stomat 2007; LX, 5: 321- 329. 4. Derda M i wsp.: Pełzaki wolno żyjące jako nosiciele patogenicznych bakterii. Wiad Parazyt 2006; 52, 1: 1-7. 5. Dieng Sarr F. i wsp.: Changes in oral mucosa of the partially edentulous who wear removable partial dentures. Odontostomat Trop 2006; 116, 5-11. 6. Droma E. i wsp.: Oral myiasis: a case report and literature review. OSOMOP 2007; 103, 1: 92-96. 7. Ellepola A. i wsp.: Adjunctive use of chlorhexidine in oral candidoses: a reviev. Oral Diseases 2001; 7: 11-17. 8. Golecka M. i wsp.: Ocena częstości współwystępowania zapalenia kątów ust i stanów zapalnych podłoża protetycznego u użytkowników uzupełnień protetycznych. Stomat Współcz 2007; 14, 4: 8-13. 9. Greenberg M. i wsp.: Burket’s Oral Medicine. Decker, Hamilton 2008. 10. Ikebe K. i wsp.: Impact of dry mouth on oral symptoms and function in removable denture wearers in Japan. OSOMOP 2005; 99, 6: 704-710. 11. Liu X. i wsp.: Oral manifestations of chronic mucocutaneous candidiasis: seven case reports. J Oral Pathol Med 2007; 36, 9: 528-532. 12. Matsumoto M. i wsp.: Oral manifestations of paracoccidioidomycosis. Int J Oral Med Sci 2005; 4, 2: 111-115. 13. Michalik K. i wsp.: Farmakoterapia w grzybicy błony śluzowej jamy ustnej. Mag Stomat 2000; 4: 38-40. 14. Meiller T. i wsp.: In vitro studies of the effi cacy of antimicrobials against fungi. OSOMOP 2001; 91, 663-670. 13. 2 Rozdział VIII Mierzwińska-Nastalska E. i wsp.: Stan kliniczny b 15. łony śluzowej u pacjentów z zakażeniem grzybiczym jamy ustnej. Stomat Współcz 2002; 9, 5: 34-38. 16. Shimizu C. i wsp.: Association of oral yeast carriage with specifi c host factors and altered mouth sensation. OSOMOP 2008; 105, 445-451. 17. Szponar E. i wsp.: Występowanie grzybów z rodzaju Candida w różnych zmianach chorobowych błony śluzowej jamy ustnej. Pozn Stomat 2001; 187-191. 18. Terai H. i wsp.: Cheilitis as a variation of Candida – associated lesions. Oral Diseases 2006; 12: 349-352. 19. Urbaniak B. i wsp.: Język czarny włochaty w materiale pacjentów leczonych w Zakładzie Chorób Przyzębia i Błony Śluzowej Jamy Ustnej w Łodzi w latach 1972-1997. Stomat Współcz 2001; 8, 5: 34-38. Źródło: Z. Knychalska-Karwan , FIZJOLOGIA I PATOLOGIA BŁONY ŚLUZOWEJ JAMY USTNEJ; Wydawnictwo Czelej Grzybica jamy ustnej układ oddechowy infekcje grzybiczne infekcje górnych dróg oddechowych kandydoza stan zapalny jamy ustnej infekcja jamy ustnej zakażenie jamy ustnej choroby jamy ustnej Higiena jamy ustnej wczoraj i dziś Eksperci alarmują, że w kwestii higieny jamy ustnej mamy wiele do nadrobienia. Zapominamy o regularnym myciu zębów, nasza technika czyszczenia nie jest doskonała,... Jesteś pewien, że znasz zasady higieny jamy ustnej dziecka? Jama ustna małego dziecka wymaga szczególnej pielęgnacji. W pierwszym roku życia rodzic musi zmierzyć się nie tylko z ząbkowaniem. Często pojawiają się także afty... Grzybica paznokci, skóry, jamy ustnej, pochwy, penisa, odbytu i innych części ciała [WYJAŚNIAMY] Grzybica to powszechna choroba skóry lub narządów, która daje o sobie znać uciążliwymi objawami, często świądem i zmianami skórnymi. Zakażenie grzybicze może się... Marlena Kostyńska Zdrowie jamy ustnej a zdrowie całego organizmu Specjaliści biją na alarm, bo Polacy wciąż za mało dbają o higienę jamy ustnej. Ponad 50 proc. dzieci w wieku 3 lat ma próchnicę zębów, a u nawet 20 proc.... Anna Zimny-Zając Jak zadbać o właściwą higienę jamy ustnej? Chorujesz na COVID-19? Te zasady higieny jamy ustnej musisz znać, aby chronić bliskich przed zakażeniem Własna szczoteczka, osobny kubek i pojemnik zabezpieczający szczoteczkę, a do tego częsta dezynfekcja tubki z pastą i umywalki. Codzienna higiena jamy... Próchnica to nie wszystko. Do czego prowadzi niewłaściwa higiena jamy ustnej? Wydawać by się mogło, że o codziennej pielęgnacji zębów wiemy wszystko. Jednakże dwukrotne mycie zębów w ciągu dnia może nie uchronić nas przed najczęstszymi... Maseczki przeciwko COVID-19 mogą przyspieszać rozwój próchnicy Koronawirus - maseczki zakrywające nos i usta to podstawowy środek zapobiegawczy przeciw rozprzestrzenianiu się SARS-CoV-2. Przebywanie w nich przez wiele godzin... Choroby jamy ustnej mogą prowadzić do cukrzycy i zawału serca. Jak temu zapobiec? Kondycja jamy ustnej ma kluczowe, lecz niestety często nieuświadomione lub pomijane znaczenie, dla zdrowia całego organizmu. Zły stan zębów lub/i dziąseł może... Światowy Dzień Zdrowia Jamy Ustnej 2021: kolejny etap budowania świadomości stomatologicznej O zbliżającym się Światowym Dniu Zdrowia Jamy Ustnej (20 marca) rozmawiamy z prof. Marzeną Dominiak, prezydentem Polskiego Towarzystwa Stomatologicznego. Materiały prasowe

bakterie w jamie ustnej zdjęcia